IK LEEF NOG! Ik weet niet hoe de berichten over de typhoon in Nederland zijn doorgekomen maar de afgelopen dagen heeft typhoon Ketsana Vietnam bereikt. Vooral het midden van het land is zwaar getroffen... net de plaatsen waar ik van plan was naar toe te gaan. Ik zelf heb gelukkig niet veel van de storm gemerkt, ik heb er alleen een extra ochtend door op een eiland vastgezeten, prima dus! Maar laat ik maar weer gewoon beginnen waar ik was gebleven.

Hanoi, de hoofdstad van Vietnam en na China weer eens wat anders. Ik moest even aan deze stad wennen. De motorbikes vliegen je letterlijk om de oren en de temperatuur ligt hier rond de 30 graden. De kunst van de straat oversteken had ik gelukkig snel onder de knie, gewoon langzaam in 1 tempo lopen dan rijden de motorbikes gewoon langs je heen. Anders is het niet mogelijk de straat over te steken want van verkeersregels hebben ze ook in Vietnam nog niet gehoord. Na mijn vorige verhaal ben ik met Marian, een Brits meisje de stad in gelopen. We hebben een aantal tempels bezocht en zijn naar het museum van de gevangenis van Hanoi geweest waar vroeger veel politieke gevangenen hebben gezeten.. bizar om te zien in wat voor omstandigheden deze mensen vast hebben gezeten.

Grappige aan Hanoi is, is dat iedere straat bestaat uit winkeltjes die hetzelfde product verkopen. Zo heb je schoenenstraat, verfstraat en de beste; fruitshakestraat!!

Voor de rest van de week had ik twee tripjes geboekt via het hostel waar ik verblijf. De eerste trip was naar Halong Bay. Met een groep van 15 mensen uit het hostel hebben we in de baai eerst een dag op eenprachtige grote boot verbleven. Deze boot is voorzien van alle luxe en eigenlijk bedoeldvoor 40 personen, dus we hadden ruimtezat. Ook zat het weer goed mee al was het een beetje nevelig. De zon scheen en we hebben veel kunnen zwemmen. Ook hebben we door grotten gekayakt en zijn ook de grotten in gelopen.Vakantiegevoel alom dus! Het was heerlijk!!

's Avonds na een heerlijk diner met de hele groep Ring of Fire gespeeld... ik dacht: ik ken dit spel... het is Kingsen!! Super grappig! Dus Culemborg Dames 1, dat wordteen grootfeest als ik terug ben want ik ken een paar nieuwe spellen en supergrappige regels! Haha!Daarna heerlijk op het dek cocktailtjes gedronkenen veel gekletst.

De volgende morgen werden we met z'n 6en (er waren maar 5 anderen zo slim als ik om een 3 daagse tour te boeken in plaats van 2 dagen) opgehaald met een kleinere boot om naar Castaway Island te gaan. Dit eilandje was prachtig. Wit strandje, veel groene bomen, bamboohutjes en blauwe zee. Hier hebben we de hele dag gerelaxt, in de zon gelegen, boekje gelezen, volleybal gespeeld en gezwommen. Vlak voor zonsondergang zijn we met z'n allen op een speedbootje gestapt omtussen de rotsen door naar de zonsondergang te kunnen kijken. Erg cool! Ookal konden we door de laaghangendewolken de zon niet echt zien.

'sAvonds een heerlijke barbecue gehaden toen kwamen de wodka, bier en cocktails weer op tafel. Muziek aan, en zo hebben we er een supergaaf feest van gemaakt op het strand. Rond middernacht zijn we de zee in gegaan voor een nightswim, dit was echt het coolste wat ik ooit gedaan heb omdat de plankton of algen (ik weet het niet precies) door onze aanraking oplichtten. Overal in het water dus duizenden lichtjes. Prachtig!

De volgende morgen werden we door de kleine boot weer opgehaald om naar de grote boot te gaan om daarmee weer terug naar het vaste land te varen, maar eenmaal opweg naar de grote boot kregen we te horen dat we daar niet heen konden omdat het door de wind te gevaarlijk was. De typhoon was dus in aantocht. Inmiddels regende het ook dus het mooie weer was helaas verdwenen. Rond 9 uur in de ochtend zijn we afgezet op Cat Ba Island waar we pas om 2 uur die middag een speedboot naar het vaste land konden pakken. Daar zaten we dan, voor een ochtend 'opgesloten' op een prachtig eiland. Wij hebben hier natuurlijk het beste uitgehaald en hebben 3 scootertjes gehuurd en hebben het eiland rondgereden. We hebben een grot bezocht dat in de Vietnam oorlog als ziekenhuis heeft gefungeert. Enorme ruimten waar mensen dus werden geopereert. Ook was er een bioscoop en een zwembad, superluxe dus! Toch lijkt het me vreselijk om in een grot te moeten zitten terwijl de wereld boven je wordt gebombardeerd.

Na een lange reis terug arriveerden we uiteindelijk om 6 uur 's avond weer in Hanoi. We hebben nog lekker wat met elkaar gegeten maar om 8 uur moest ik alweer paraat staan want ik werd opgehaald om naar het station gebracht te worden. Ik zou namelijk de nachttrein pakken naar Lao Cai, een stadje in de buurt van Sapa waar ik twee dagen een hiking zou gaan maken. In de trein zat ik met een Vietnamees meisje van 18 en haar vader en opa. Ze waren opweg naar de bruiloft van haar zus. Uiteraard vertelt dat mijn zus ook gaat trouwen volgend jaar :) Ik heb leuk met haar gekletst, ze was benieuwd wat ik in Vietnam deed en wat ik van Vietnam vond, ook vond ze het leuk om meer te weten te komen over Nederland.

De volgende dag stond mij een hiking van (hou je vast..) 20 kilometer (!) te wachten. De regen kwam met bakken uit de hemel toen ik op weg ging met Sing, onze Vietnamese guide die prima Engels sprak en Joanne uit Australie. Om het makkelijk te houden heette we dus allebei Jo. Het eerste gedeelte van de tocht was stijl naar beneden, door de regen was de harde aarde veranderd in een modderpoel en glibberden we dus naar beneden. Ik denk dat ik wel 80 keer onderuit ben gegleden en aan het einde van de dag was ik van top tot teen bedekt met modder. Toch was de tocht helemaal geweldig, overal waar je kijkt zijn rijstvelden met buffels en varkens erin, houten huisjes en mensen in de prachtigste kledij. Die nacht hebben we geslapen bij een familie die daar woont en ricewine gedronken. Ik hoopte op mijn eerste glaasje wijn op mijn reis maar helaas is ricewine enorme sterke drank die in een klein glaasje in een keer achterover gegooid dient te worden. Daarbij is 1 glaasje absoluut te weinig en is het onbeleefd een tweede glaasje te weigeren. Wat ook leuk om te vertellen is, is dat er speciaal voor onze komst een extra grote kip werdgeslacht. Ik stond onder de douche toen er een enorm gekrijs buiten de badkamer klonk, ik deed de deur open en daar hing de kip zonder kop leeg te druppelen in een bakje. Mmm.. lekker! :)

Na een heerlijke nacht geslapen te hebben werd ik wakker door het geluid van de regen. De moed zonk me even in de schoenen want nog een dag door de regen lopen was niet echt iets waar ik om stond te springen. Joanne was vandaag jarig dus we kregen pannenkoeken voor het ontbijt! Daarna stopte het ook nog eens met regenen waardoor mijn dag weer goed was. We zijn naar een prachtige waterval gelopen en hebben geluncht bij een familie. Ze kleedde me daar helemaal aan in de klederdracht en moesten daar enorm om lachen. Na de lunch stond er een busje voor ons te wachten om ons terug te brengen naar Sapa. Vanuit daar weer de bus naar het station gepakt en de trein gepakt. Vanmorgen vroeg weer aangekomen in het hostel.

Vandaag ben ik druk bezig geweest met het verzamelen van informatie over de getroffen steden. Ik wilde namelijk richting Hue en Hoi An gaan. Beide steden hebben de afgelopen dagen onder water gestaan. Gelukkig heb ik voor vanavond een nachtbus naar Hue kunnen boeken en is het daar allemaal weer een beetje opgeknapt. Waarschijnlijk gaat het niet lukken om naar Hoi An te gaan, wat erg jammer is omdat dit een prachtig kustplaatsje schijnt te zijn waar ik graag naar toe zou gaan. Hoi An staat echter nog steeds helemaal onder water en is niet te bereiken. Ik ben daarom van plan wat langer in de buurt van Nha Trang (plaatsje zuiderlijker dan Hoi An) te gaan verblijven in een homestay die me door mensen van de Halong Bay groep is aanbevolen. We gaan het zien! Eerst vannacht dus naar Hue. Ik heb een open-busticket gekocht dus kan gaan en staan waar ik wil in Vietnam de komende tijd.

Nou, we zijn weer bij! Veel liefs Jolise

ps. Mam, sorry voor alle spellingsfouten ;)