Maandagochtend 12 oktober was het zover. Om 08.30 uur stonden de Easyriders mr. Phuc en mr. Chu'o'ng (a.k.a. Jean) al op ons te wachten. De komende 5 dagen zouden Lydia en ik achterop de motor doorbrengen. En het was geweldig!

Ik denk dat ik in 5 dagen meer over Vietnam te weten ben gekomen dan de twee weken daarvoor. Even een opsomming van de dingen die we onderweg hebben bezocht:

- Pagoda's
- Zijdefabriek
- Zijderupsfarm
- Koffieplantages
- Theeplantages
- Boeren bedrijfjes met o.a. Nederlandse invloeden zoals kassen
- Watervallen
- Jungle
- Peperplantages
- Curryplantages
- Rubber bossen
- Illegale ricewine (heeele sterke alcohol) fabriek
- Noodlefabriekjes
- Paddenstoelenfarm
- Delen van Ho Chi Minh trail
- Suikerfabriek
- Krekelfarm (om op te eten ja!)
- Primitieve bakstenenovens
- Vele bergvolkeren (minority people)
- Een 99-jarige held (olifanten vanger en temmer)
- Tombes van andere olifantenvangers (en helden)
- Olifanten gezien en een ritje gemaakt
- Geslapen in National Park, waar 's nachts de wilde dieren over en onder ons hutje liepen
- Geslapen in een luxe hotel
- Ricepaper fabriekjes
- Houtzagerijen
- Vieze afvalverwerkings bedrijfjes
- Een smit die van oude bommenhulzen werktuigen maakt
- Oorlogsmonumenten
- Cu Chi Tunnels (tunnels die door de Vietcong werden gebruikt in de oorlog en waar gruwelijke valkuilen werden gemaakt om de Amerikanen te stoppen)

En nog veel meer!

Wat vooral ook heel bijzonder was, was dat we soms in gebieden kwamen waar nooit toeristen komen. Zo stond er op een gegeven moment een jongen van een jaar of 20 op ons te wachten. Hij vertelde onze gidsen dat hij nog nooit een Westers persoon in het echt had gezien (alleen op tv) en wilde ons graag van dichtbij bekijken. En tijdens onze bezoekjes aan de minority people werden we flink geaaid en vastgehouden. Ze wilden even voelen of onze blanke huid net zo aanvoelde als die van hen. Ook reden we soms door dorpjes waar iedereen ophield met waar 'ie mee bezig was om uitgebreid naar ons te zwaaien en heel hard 'hellooooo'te roepen. En wij natuurlijk even enthousiast terugzwaaien, wat een aandacht! Heerlijk ;) Wat een bijzondere ervaring!

Je begrijpt dat een uitgebreid verslag van deze 5 dagen me waarschijnlijk nog eens 5 dagen zal kosten om het allemaal op papier te zetten. Ik heb tijdens deze tour ongeveer een miljoen foto's gemaakt (grove schatting, misschien een beetje overdrevenmaar het zijn er in ieder geval veel!) en deze foto's zeggen meer dan dat iknuin woorden kan vertellen. Een klein gedeelte van deze foto's heb ik op de site gezet om jullie een indruk te geven maar als ik terug ben in Nederland kan ik pas echt laten zien hoe het is geweest. Even geduld dus!

Na 5 dagen kwam ik moe maar voldaan aan in Ho Chi Minh City, oftewel Saigon! Het regende pijpestelen het laatste uurtje achterop de motor, en het regenpak wat ik aangetrokken kreeg was niet bestand tegen deze hoeveelheid water. Ik was dan ook kletsnat en doorweekt toen ik Phuc ontmoette in het postkantoor naast de Kerk waar we hadden afgesproken. Phuc is een goede vriend van Thao en Koos, en hij zou mijn persoonlijke gids zijn de komende dagen in Saigon. We zijn samen wat gaan eten en daarna heeft hij me naar het huis gebracht van Thao en Koos, die in Nederland wonen maar in Saigon een huis hebben gebouwt waar ook de zus van Thao woont. Hier mocht ik logeren, wat een prachtig huis. Na 1,5 maand backpacken is de luxe van een eigen slaap- en badkamer heerlijk en een warme douche fantastisch! Even bijkomen dus.

Ik ben de afgelopen 5 dagen ontzettend verwend door Phuc, maar ook door zijn zus Fu'o'ng en haar man Hai. De zus van Thao verzorgt me ook goed door vaak fruit voor me klaar te maken. Iedere ochtend komt Phuc me met zijn brommertje ophalen om de stad in te gaan. We gaan dan ergens ontbijten en rijden we daarna de stad door om vanalles te zien. Phuc vertelt me veel over het leven in Saigon in vergelijking met de rest van Vietnam of andere landen. Na de lunch brengt hij me naar huis om te relaxen. Ik kijk vaak lekker een filmpje of lees een boek. Een middagdutje is soms ook wel lekker. Aan het eind van de middag komt Phuc me weer halen om weer de stad in te gaan. We gaan dan ergens wat eten en soms gaan we nog ergens heen. Zo zijn we op een avond naar een bar geweest met Vietnamese lifemuziek. De mensen in Vietnam houden van mooie (liefdes) liedjes. Je hoort niet snel een hip vrolijk nummertje. Erg leuk om eens gezien te hebben. Ook zijn we een avond met z'n allen uiteten geweest wat erg gezellig was.

Saigon is een grote levendige stad.Er is veel te beleven en te zien. Overal zijn mensen en er is 24/7 wat te beleven. Het nadeel aan deze drukte en de vele scootertjes die ook hier weer rijden, is dat de lucht in de stad flink vervuild is. Phuc geeft me iedere dag een mondkapje om te dragen achterop de brommer. Ik vondhet eerst wat overdreven maar soms is de lucht echt heel vies. Dan ben ik blij dat ik er toch een beetje voor beschermd word. Neemt niet weg dat ik de stad Saigon verder echt geweldigvind!!

Vandaag is mijn laatste dagje in Saigon en komt ook mijn laatste dag in Vietnam in zicht. Ik vertrek morgenochtend vroeg op een 3-daagse boottocht over de Mekongdelta richting Cambodja waar ik zaterdag aan zal komen. Ik ben erg benieuwd naar de Mekong en Cambodja! Ik hoor verschillende verhalen over Cambodja, veel reizigers zeggen dat je er in een week doorheen bent, maar dat wil ik eerst zelf zien. Volgens de Lonely Planet zijn er veel interessante bezienswaardigheden dus die wil ik sowieso gaan bekijken. In ieder geval leuk om weer een nieuw land in te gaan al zal ik Vietnam gaan missen.

Maar goed, weer nieuwe avonturen voor de boeg! Mijn volgende verhaal dus vanuit Cambodja!

Veel liefs Jolise