Daar ben ik weer! En dit keer weeeer uit een ander land, namelijk Laos! Laos is weer helemaal anders dan Thailand, meer vergelijkbaar met Vietnam maar ook weer anders. Same same but different!

Maar we waren in Ayuthaya gebleven wat alweer eeuwen geleden lijkt omdat ik in de tussentijd weer een heleboel heb meegemaakt. Vanuit Ayuthaya heb ik de minibus naar Bangkok gepakt waar ik in een klein restaurantje had afgesproken met Fran (Zuid-Afrika) en Chad (USA) die ik ken van de tour in Kanchanaburi en met Evy (Belgie) die ik niet eerder had gezien maar die samen met Fran aan het reizen is. Natuurlijk ook met Maxine waar ik nog steeds samen mee optrek. Met z'n allen hebben we de nachttrein naar Chiang Mai gepakt wat een hele nieuwe ervaring was. Je zou denken dat ik inmiddels weet hoe een trein er van binnen uitziet, maar dit had ik nog niet eerder gezien. We reizen 2e klasse wat betekend dat we in een coupe zonder airco zaten. In plaats van de 4 personen die ik gewend was, moest ik nu een coupe delen met ongeveer 20 man. Gelukkig hadden we de onderste bedden gereserveerd omdat we dan een raam hadden die we helemaal open konden gooien. Iedereen was nogal uitgeput van de afgelopen dagen en we hebben daarom de 14 uur in de trein gebruikt om heerlijk uit te rusten wat wonderbaarlijk genoeg prima lukte.

In Chiang Mai duurde het even voordat we een slaapplek hadden gevonden omdat alles vol was. Gelukkig een prima plekje gevonden en daarna een beetje rondgelopen. Meteen maar een kookcursus geboekt voor de volgende dag met Fran, Evy en Chad. Maxine is een ware New Yorkse en gebruikt haar oven thuis om haar schoenen in te bewaren en vindt koken een vies woord en liet daarom de cusus aan zich voorbij gaan. De volgende morgen werden webij ons guesthouse opgehaald door Boom (it isone timeBoom, not Boom Boom!!)en pittige tante die ons vandaag Thaifood zou leren koken. Eerst reed ze ons (+ nog 2 Oostenrijkers en 2 Engelsen) naar de markt om ingredienten te kopen. Iedereen had van te voren aangegeven wat 'ie wilde koken en op de markt kregen we uitleg over alle verschillende ingredienten. Daarna zijn we naar de keuken gereden waar het werk kon beginnen. In totaal hebben we 9 gerechten gemaakt en hadden we halverwege de dag spijt dat we 's ochtends hadden ontbeten. Ik was in mijn nopjes toen we mijn favo Thaise toetje gingen maken: mango met sticky rice!Mjamm! Aan het einde van de dag konden we niet meer lopenvan al het eten dat weop hadden. Helaas werden zowel Chad als Fran die avond ziek en dat kunnen we alleen maar terugrekenen naar de garnalen die zij wel, en Evy en ik niet hadden gegeten.

Na Chiang Mai zijn we doorgereisd naar Pai. Pai is een klein dorpje wat erg laidback en relaxed is. Hippytown, zoals sommige het noemen. Het was hier wat kouder dan we gewend waren wat wel even lekker was.Op straat wordt hier van alles verkocht en we hebben danook de hele avond door het dorpje gestruint. Onder andere omdat we (Fran, Evy, Maxine en ik) een 3-daagse jungle/rafting tour voor de volgende dagen hadden geboekt en we goed wilden eten (wat niet moeilijk is in Pai, eten is overal!)en we een muts en sjaal en warme kleren nodig hadden voor de trekking zoals onze gids ons had aangeraden mee te nemen. Het kan 's nachts flink koud worden.

De volgende morgen vroeg op, tijd voor actie! De eerste dag vande trekking hebben we veel verschillende landschappen gezien. Onder ander jungle, maar ook rijstvelden, bergen etc.We rustten bij een beekje met cakejes en lunchen in een bergdorpje in een bamboohut.Het is een pittige trekking ende waterval die we aan het eind van de middag tegenkomen is dan ook een welkome verrassing.Terwijl wij afkoelen inhet water maakt onze guide een kampvuurtje. Zittend bij het vuur drogen we op en krijgen we wat ricewisky uit een bamboobeker. Daarna lopen wenaar onze slaapplaats voor die avond, een grote bamboohut. Genietend van kruidenthee zien we de zon ondergaan vanuit dezehut en hebben we geroosterde bamboowormen geproeft. Best lekker! Er is geen elektriciteit en de kaarsen worden aangestoken. Samen met onze guide ende bewoners van de hut koken we ons eten. Het wordt een enrom gezellige avond, ondanks dat we elkaar taal niet spreken.

De tweede dag van de trekking verloopt wat anders dan de eerste. We vermoeden dat onze guide een kater heeft van de ricewisky want hij loopt constant achteraan en wil iedere 10 minuten een pauze. We lopen die dag in totaal maar 2,5 uur terwijl we de dag ervoor ongeveer 6 uur hadden gelopen. Gelukkig is de omgeving prachtig en genieten we van onze 'douche' in de rivier aan het einde van de dag. Maar dan komen we aan bij onze slaapplaats voordie avond.Het blijkt dat we gaan logeren bijeen oudere man uit een van de bergdorpjes. Hij woont in een hutje van ongeveer 25m2.In de ene hoek van het hutjeis een plaats gemaakt zo groot als een klein 2 persoonsbed met viezige vale dekentjes. In de andere hoek is een vuur gemaakt met een pot erboven. Verder is er niet veel. Als je je bedenkt dat wij al met z'nvieren zijn en we ook een guide bij onshadden, vroegen we ons af waar we zouden slapen.Dit werd snel duidelijk toen wij het bed toegewezen kregen. Met z'n vieren dusop de (vieze) plekje... we wilden niet onbeleefd zijn en zagen het maar alservaring dus gingen akoord. De guide en de man des huizes zouden op de grond slapen, dit was geen probleem zeiden ze, dit deden ze wel vaker.Tijdens het eten vertelde onzeguide dat de man des huizes vroeger erg rijk was geweestmaar dat hij nu zijn geld kwijt is. We vroeger wat er mis was gegaan maar dat kon hij niet vertellen. Helaas kwamen we er zelf achter wat er mis is gegaan, want zowel de man des huizes als onze guide hebben het die avond flink op een zuipen gezet en hebben tot diep in de nacht lopen schreeuwen en lachen terwijl wij in het ranzige bed, op elkaar gepropt, probeerde in slaap te komen.Wat is dan ondankbaarheid en wanneer kan je erwel wat van zeggen? Je begrijpt dat ik die nacht niet echt veel slaap heb kunnen vatten en ook de volgende morgen begonnen de mannen om 7 uur in de ochtend alweer met het drinken van de wisky. Tegen 9 uur zouden we opgehaald worden om die dag te gaan raften en dat moment kon niet snel genoeg komen. De man des huizes was alweer (of nog steeds?) dronken voordat we weggingenen wij waren blij met een nieuwe guide.

De derde dag zijn we dus gaan raftenen dat was echt geweldig! Het was prachtig weer, we hadden een roze boot (jeej!) en onze groep was erg gezellig. Het raften begon erg rustig maar halverwege de dag hebben we een aantal heftige stromingen gehad wat niet altijd vlekkeloos verliep en er mensen uit de boot vielen (ik ook!), neemt niet weg hoegaaf het was! We kregen onze lunch terwijl we ineen waterval zaten, hebben met modder gespeeld in hotsprings langs de rivier en hebben van een cliff van 10 meter in het water gesprongen. Dat laatste was supereng en ik denk niet dat ik het ooit nog eens doe, maar man wat krijg je daar een adrenalinestoot van! Heerlijk! Haha!! Die avond kwamen we uitgeput weer terug in Pai en het enige wat we toen nog konden was slapen.

Na een dagje relaxen in Pai hebben Maxine en ik 's avonds de bus naar de grens met Laos gepakt omdatde volgende dag ons visum zou verlopen. Die ochtendmet de boot deMekong, en daarmee de grens overgestoken. We waren in Laos! We hebbeneen busticket naar Luang Prabang gekocht en waren we voor de komende 13 uur zoet.Uiteindelijkgoed en wel aangekomen in LuangPrabang. Snel een slaapplaats gevonden en de volgende dag dit stadje verkend. Het is winter in Laos en daarmee overdag ongeveer 20 graden en dus prima te doen, maar zodra de zon hier ondergaatwordt het superkoud en lopen we erbij als een buil kleren. Alles wat we hebben trekken we overelkaar aan, wieverwacht er nou kou in Zuid-Oost Azie?? Luang Prabang is een heerlijk rustig authentiek stadje. Toch zijn er een heleboel toeristen hier maarhet niet echt een typische toeristenplaats. Alles sluit hier 's avonds om 23.00 uur, alle bars en restaurants. Alles, behalve de bowlingbaan! Dit is dan ook de plek waar iedereen naar toe gaat na 23.00 uur want hier kan je tot 02.00 bowlen als je wilt. Uiteraard hebben ook wij hier een erg amusante avond gehad.

Oh! Bijna vergeten te vertellen dat ook Fran en Evy een dag na ons in Luang Prabang zijn aangekomen en we weer gezellig met z'n viertjes optrekken.

Samen met Fran en Evy heb ik een waar olifantenavontuur beleefd. Eerst hebben we met een grote groep een tocht op de olifanten gemaakt. Deze tocht ging door jungle, dorpjes en door de Mekong. Erg leuk om weer op een olifant te zitten, wat een fantastische beesten zijn dat toch, prachtig! Na deze toch mochten we de olifanten bananen voeren. Vooral een klein ondeugend olifantje was ergschattig. Na het voeren nam een gidsons drieen mee naar de Mekong. Daar stondenal drie olifanten en hun Mahouts (mannetjes) op ons te wachten om de olifanten eens een flinke wasbeurt te geven. Wat een ervaring! Zonder tuig of wat dan ook werd ik in de nek van een mega grote olifant gehezen en reden we de rivier in. Hetwaterwas ijskoud maar dat mocht de pret niet drukken. De olifanten vonden het water heerlijk en vonden duidelijk dat ook wij gewassen moesten worden want door onder andere met hun slurf op het waterteslaan werden we helemaal natgespetterd. Zo'n gave ervaring om daar in het water op de rug van zo'n enorm beest met ze te spelen. Zeker een van de hoogtepuntendeze reis!

Die avond hebben we de zonsondergang vanaf Mount Phoussi (jaja, wij moeten er nog steeds om lachen... lekker flauw!) gezien wat prachtig was en hebben we over de nightmarket gestruind. De volgende dagzijn wemet z'n vieren op een boottripje naar de Buddhacaves gegaan en hebben we daarna prachtige watervallen gezien en uiteraard even gezwommen. Het water was voor mij te koud om op de normale manier in te gaan endaarom maar met een slingertouw mezelf het water in geslingerd, Tarzan himself had het niet beter kunnen doen!

Vanmorgen vroeg ben ik om 05.30 uur opgestaan om naar een bijzonder ritueel te kijken. Iedere ochtend om 06.00 uur lopende monnikken van Luang Prabang door de straten om eten van de lokale bevolking te ontvangen. Zo'n 250 monnikken, mooi gezicht. Uiteraard heb ik ook wat bananen en sticky rice aan de monnikken gegeven. Dit moest ik zittend op de straat doen en zonder ze aan te raken. Mijn hoofd moet namelijk lager zijn dan die van hen en de monnikken mogen geen vrouwen aanraken en daarom stopte ik het etenin een pot die zebij zich hadden.

Na de lunch vandaag afscheid genomen van Fran en Evy (altijd lastig en tot nu toe het enige nadeel van reizen datik heb ontdekt; steeds weer afscheid nemen) die verder naar het zuiden gaan reizen terwijl Maxine en ik morgen naar het noorden trekken om vanaf vrijdag 3 dagen in de bomen te gaan leven. In hetregenwoud hebben ze daarboomhutten gebouwd en een hele contructie vanziplijnendie je kan gebruiken om zo het regenwoud te verkennen en te zien terwijl je er doorheen vliegt. We kijken hier enorm naar uit en van andere reizigers hebben we al geweldige verhalen gehoord over hordes bloedzuigers en tarantula's zo groot als je vuist dus dat beloofd eenfantastisch avontuur te worden!

Als ik niet uit een boom val of opgegeten wordt door enge beesten beloof ik jullie weer op de hoogte te houden van de rest van mijn reis. Groetjes aan Sinterklaas en bewaar wat pepernoten voor me!

Dikke kus Jolise