Maleisie... ik heb helaas weer een plek gevonden waar ik nog eens naar terug moet.. :) Wat eenfijn land is dit zeg! Maar helaas is januari niet de meest ideale maand om hier te zijn aangezien het monsoonseason is aan de oostkust en de eilandjes daar allemaal gesloten zijn voor toeristen. Neemt natuurlijk niet weg dat er aan de westkust en in het midden van het land niets te beleven valt!

In Penang, waar ik de vorige keer was gebleven, heb ik twee dagen met Sarah uit New York de stad Georgetown doorgeslentert. Het weer was niet helemaal geweldig, bewolkt en af en toe regen. Toch heel veel kunnen zien, Georgetown is een oud stadje met prachtige gebouwen, kleine straatjes en een heleboel mensen. 's Avonds aten we op straat bij de verschillende eetstalletjes om daarna (gedwongen) van de lifemuziek bij ons hostel te genieten. Helaas was dit iedere avond hetzelfde en ging hettot een uurtje of twee door met een volume waar je u tegen zegt. Hierdoor niet heel veel uurtjes slaap gehad maar verder wel erg genoten van Penang.

Na Penang heb ik de bus richting de Cameron Highlands gepakt. In dit berggebied vind je alle soorten plantages/farms etc. die je maar kunt bedenken. Omdat het zo hoog ligtis de temperatuur hier ideaal, anders dan inde rest van Maleisie waar het nooit kouder wordt dan 20 graden. Ik heb hier onder andere een heleboel theeplantages bezocht, maar ook een aardbeien farm waar ikuiteraard verse aardbeien met slagroom heb gegeten, jammie!! Hier veel van de natuur gezien maar vooral ook van de rust genoten. Ik verbleef in een schattig hostelletje waar ik een kamertje op zolder had van ongeveer 4 m2, er lag alleen een matras op de grond. Heeerlijk heb ik hier geslapen!Raam open, frisse lucht naar binnen en tukken maar! Waarschijnlijk toch nog wat naweeen vande Full Moonparty..?

Heerlijk uitgerust heb ik daarna de bus richting de Taman Negara gepakt, een groot National Park, de jungle van West-Maleisie. Ongelooflijk hoeveelNederlanders er hier rondlopen, ik denk dat ongeveer 80% van de toeristen hier Nederlands is. Het was dan ook bijna onvermijdelijk om een grote groep Nederlanders tegen te komen. Met hen heb ik twee dagen in de jungle doorgebracht. Onder andere hebben we een trekking gemaakt en over een hele hoge (en lange!) hangbruggelopen.Ook hebben we een van de stammen bezocht die nog in ditpark wonen. Ze leven in kleine hutjes van bamboo en bladeren, gejaagd wordt er met een blowpipe waarmee ze apen (of iets anders, ze eten alles) met giftige pijltjes uit de boom schieten. Het stamhoofd isautomatisch ook de medicijnman en de medicijnen worden uiteraard uit de jungle gehaald.Geen birthcontrol, dus een heleboel kinderen! Wanneer een vrouw moet bevallen verlaat ze met haar man enhet stamhoofd het dorpje en zoeken ze een rustige plek achter een boom.Door de kinderen wordt van jongs af aan tabak gerookt, dat is namelijk goed want het houdt demuggen bij ze vandaan.Ik kan je vertellen dat je even raar staat te kijken als een jochie van een jaar of 5 met een peukachter zijn hutje vandaan komt..

Vervolgens ben ik doorgereist naar Kuala Lumpur. Natuurlijk mocht ik deze stad niet overslaan! Hier heb ik (overdag en 's avonds)een bezoekje gebracht aan de Petronas Twin Towers.Best indrukwekkend als je met de hoofd in de nek naar deze gebouwen staat te turen. Verder heb ik lekker geshopt in Chinatown, gegeten in Little India enben ik naar de bioscoop geweest!

Nu werd het toch wel weer tijd voor wat strand en daarom heb ik de boot richting Pankor Island gepakt. Dit eilandje is een populaire vakantieplek voor Maleisiers, andere toeristen gaan eerder richting de eilanden aan de oostkust (die nu dus gesloten zijn). Daarbij is het ook voor de Maleisiers nu lower dan low season waardoor ikbijna de enige toerist op dit eilandje was. Ik had daarom het strand praktisch voor mij alleen en heb ik lekker van het zonnetje genoten.De enige mensen waarmee ik het strand moest delen waren de locals. Omdat Maleisie een Islamitisch land is had ik stiekem gehoopt op een Bourkini maar helaas, er wordt gewoon met kleren en al gezwommen en het doodnormale hoofddoekje mag best nat worden.

Nazon, zee en strand was de stad Melaka aan de beurt.Hier heb ik onder andere het Stadhuys bezocht, jaja, Nederlandse invloeden. 's Avonds lekker in het plaatselijke zwembad wat baantjes getrokkentijdens het ladies-only uurtje. Ondertussen werd ikflink bekeken door de plaatselijke (vrouwelijke)bevolking. Melaka is een toeristische plaats maar eris zelden een toerist die baantjes komt trekken. Daarbij droeg ik een bikini, terwijl de rest van de vrouwen een zwempak met mouwen en broekspijpen droeg. Tijdens het zwemmen zijn er veel nieuwsgierige vrouwen naar me toe gekomen om een praatje te maken. Ze wilden weten waar ik vandaan kwam, of ik nog studeerde, of ik getrouwd was en noem maar op. Daarbij ben ik ook veel te weten gekomen over hen, wat voor werk zij deden en of ze welof geen kinderen hadden. Eigenlijk heel gezellig dus en toen ik twee dagen later er weer was werd ikhartelijk begroet door de badmeester en een aantal vrouwen met wie ik eerder had gesproken. Dat zijn toch leuke dingen.

Melaka ligt aan de kust van Maleisie maar heeft helaas geen strand. Er isop ongeveer een uurtje rijden een klein eilandje genaamt Pulau Besar. Bij de tourist informationhad ik gevraagd hoe ik daar moestkomen en de volgende dag vroeg opgestaan en de local-bus gepakt. Op de boot richting het eilandNicklas en Robin uit Zweden ontmoet.Met z'n drieen de enige toeristen op de boot en,wat later bleek, ook de enige toeristen op het eiland. 's Ochtends hadden we een uurtjeover het eiland gelopen en uiteindelijk een prachtig strandje gevonden. Hier heerlijk gelegen, gezwommen en een boekje gelezen. Tegen een uurtje of 1 kregen we toch wel trek en gingen we op zoek naar watte eten. In de verte hadden we een groot gebouw gezien watop een hotel of resort leek. Toen we bij depoort van dit hotel aankwamen werden wetegengehouden door een vriendelijke bewaker die ons met een glimlach op het bordje verboden toegang wees. Het was even slikken toen we de tekening zagen dieboven dit bordje hing, een mannetje met een geweer dat een ander mannetje dat door een hek loopt neerschiet.Met een vriendelijke glimlach debewaker gedag gezegt en rechtsomkeert gemaakt. Helaas namdit niet de honger weg en gingen we dus verder op zoek naar wat te eten. Ongeveer een uur hebben we over het eiland gelopen, het hele eiland is eigenlijk een groot golfterein wat al een aantal weken, misschien maanden niet meer is gebruikt. We liepen over het verlaten terein enzagen overal schoenen liggen. Daarbij hebben we ookveel botten van dieren zien liggen enhadden wealle drie een beetje een raar idee bij dit hele eiland. Serieus geen kip te bekennen.. best griezelig. Gelukkigwaren er bij de plek waar de bootons had afgezet twee kleine restaurantjes en een moskee waar een aantal mensen lekker zaten te eten.We hebben lekker ons buikje rond gegeten en de rest van de dag op het strandje naast de pier gelegen. Terug naar het mooie strandje durfden we niet meer.

Toen ik die avond terug kwam in de dorm waar ik sliep stond Maxine ineens voor m'n neus. Wat een verassing! Ik had haar laten weten waar ik verbleef omdat ze waarschijnlijktwee dagen later in Melaka aan zou komen, maar nu was ze er al! Erg leuk om haar weer te zien en die avond zijn we samen met Nicklas en Robin (en een ietwat irritanteAmerikaan genaamd David)Indiaas gaan eten en hebben we in een bar wat gedronken. De volgende dag samen met Maxine de rest van Melaka verkend.

Na Melaka zat mijn tijd in Maleisie er al weer op en pakten we in alle vroegte de bus richting Singapore. De eindbestemmingvan mijn reis!Dat wastoch wel even een gek idee. In Singapore hebben Maxine en ik de ultime toerist uitgehangen. Zozijn we de eerste avond lekker wezen stappen en hebben we uiteraard Singapore Sling gedronken. Ook hebben we een hele dag in de Singapore Zoo doorgebracht.Ik was vergeten hoe leuk dierentuinen eigenlijk zijn! Vooral het voeren van de Witte Tijgers wasfantastisch om te zien. 's Avonds zijn we naar de Night Safari geweest. Dit is een dierenpark pal naast de dierentuinmaar dit park is alleen 's avonds open omdat er nachtdieren leven.De paden waarop je loopt zijn beschermt met elektriciteit en de dieren hebben veel bewegingsvrijheid. Zo kwam het voor dat we ineens oog in oog stonden met een leeuw op nog geen drie meter bij ons vandaan. Helaas konden we hier geen goede foto's van maken omdat het verboden is je flits te gebruiken.

We zijnook een dagje naar Sentosa Island geweest. Dit ishet vakantie eiland van Singapore en er is dan ook van alles te beleven. Er zijn pretparken met enorme achtbanen,prachtige hotels, je kan er leren surfen op golven in een zwembad, en ga zo maar door.Maxine en ik zijn alle naar Under Water World geweest waar we een dolfijnenshow hebben gezien en verdereenheleboel vissen inde enorme aquariums. Het strand van Sentosa is niet natuurlijk maar wel erg mooi. We hebben lekker aan het strand gelegen.

Natuurlijk hebben we inSingapore ook een bezoekjegebracht aan Chinatown waar we langs de vele winkeltjes en stalletjes hebben gelopen. Ook hier weer lekker op straat gegeten en genoten van alleverschillende mensen die hier rondlopen.'s Avonds samen nog wat gegeten en daar was dat moment weer... afscheid nemen.. Maxine gaat op weg richting de Filipijnen. Bah, vind het nog steeds maar niks! We hebben elkaar een dikke knuffel gegeven en gezworen contact te houden. Misschien komt Maxine voordat ze terug naar Amerika gaat nog even langs Nederland. Ik hoop het!

En dat was het dan.. Over net iets meer dan 24 uur stap ik op het vliegtuig terug naar Nederland. Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik me daarbij voel. Aan de ene kant heb ik natuurlijk ontzettend veel zin om familie en vrienden weer te zien, maar aan de andere kant vind ik het verschrikkelijk dat mijn grote avontuur dan echt voorbij is. Terug naar het echte leven, werk, hockey, structuur. Ik heb er zin in en toch ook weer niet. Heel dubbel dus. Ik kan jullie wel vertellen dat ik het super gaaf vind dat ik nu kan zeggen dat ik, in mijn eentje, over land van Moskou naar Singapore ben gereist. Wauw, daar ben ik echt trots op! Hemelsbreed is dat gewoon .. kilometer, moet je nagaan hoeveel kilometer is daadwerkelijk heb afgelegd!

De reis was op alle fronten anders dan ik me had voorgesteld. Vaker beter, maar soms ook niet. Bijvoorbeeld het alleen reizen, dat was vooral in het begin toch even wennen. Ik dacht van te voren, dat doe ik wel even. Maar het heeft zeker twee tot drie weken geduurd voor ik daadwerkelijk op mijn gemak was hierbij. Nooit heb ik serieus overwogen naar huis te komen maar ik heb vaak gedroomd over thuis, Nederland, familie en vrienden. Dat zegt een heleboel denk ik. Overdag was ik gewoon te druk met alle fantastische dingen die ik heb gedaan, dat er geen tijd was om ergens anders aan te denken. Ik heb echt moeten leren alleen te zijn, maar nu vind ik het heerlijk! Ik zou het zo weer doen, het is me super goed bevallen.

'Time flies when you're having fun' geldt niet echt voor mij en deze reis. Ik heb namelijk wel fun gehad, maar het is niet echt voorbij gevlogen. Als ik bijvoorbeeld terugdenk aan Rusland, dan lijkt het wel een jaar geleden. Inbijna 5 maanden heb ik zo ontzettend veel gezien en gedaan. Ongelooflijk eigenlijk dat het 'maar' 5 maanden was.Ik heb er ontzettend van genoten, kan niet echt beschrijvenhoe het voelt. Het was fantastisch!De laatste paar dagen heb ik mezelfde vraag gesteld wat ik nou het bijzonderst, leukst, indrukwekkendst of stoerste vond maar voor iedere term kan ik wel 5 dingen noemen! Olifanten wassen in deMekong of sterrenkijken in Mongolie? De Gibbon Experience of de Full Moon party? De Killing Fields of Halong Bay? 10 meter cliffjump of 500 kilometer op de motobike?En zo kan ik nogwel even doorgaan. Ik kan niet kiezen! En daarbij ook nog alle bijzondere mensen die ik heb ontmoet. Natuurlijk Maxine waarmee ik lang heb samen gereist, maar ook Caja, Roos, Kirsty, Mark, Justin, Liam, Fran, Evy en Sandra. En nog zoveel anderen! Gelukkig bestaat er zoiets als internet!

Wist je trouwens dat ik deze reis4 zonnebrillen heb versleten en dat je in Azie ongeveer net zoveelNederlanders tegenkomt alswanneer je in Amsterdam over straat loopt?Ik kwam een Engelsman tegen die na het ontmoeten van de zoveelste Hollander (ik dus)verward uitriep; 'Who is taking care of your country if all you Dutchies are here?!'.

Wist je dat ik heb geleerd met stokjes te eten en zelfs rijst voor mij geen probleem meer is? Ik heb ook geleerd dat je tijdens een busreis altijd naar de wc moet gaan tijdens een stop, je weet namelijk nooit wanneer de volgende mogelijkheid zich voordoet en in wat voor toestand deze toilet zich mogelijk verkeert. Dat je in China altijd de kleinste portie etenmoet bestellen want die isal enorm, maar inLaos de grootste waarvanje er soms twee op kan. Ik heb moeten leren afdingen, dat was echt onvermijdelijk, want toeristjenaaien is de favoriete hobbyvan de gemiddelde tuktukdriver ofmarktkoopman.

Wist je dat je na een aantal maanden iedere dag Engels spreken je op een gegeven moment in het Engels gaat denken en dromen? Dat was heel raar om te ontdekken. Ook wordt het lastig om snel te schakelen tussen Engels en Nederlands als je bijvoorbeeld een Nederlander tegenkomt en tegelijkertijd Maxine in het gesprek probeert te betrekken. Dan komen er soms hele rare zinnen uit je mond...

Ik ga ook zo ontzettend veel missen! Denk bijvoorbeeld aan al dat lekkere eten hier! Stickyrice met mango (met stip op 1!), dumplings, fruitshakes, Cambodjaanse Amok, coconut pancakes, jackfruit! Uiteraard ga ik ook de heerlijkezomerse temperaturen missen, mijn flipflops die na 5 maanden nog steeds lekker lopen! Natuurlijk de vrijheid..

Gelukkig kan ik ook weer onbeperkt (nou ja..)kaas en wijn gaan nuttigen, dat heb ik echt gemist! Ook drop enfrikandellen speciaal, of bitterballen!! Mmmm.. Daarbij mijn eigen bedje, dat is toch ook wel een lekker idee. En een schoon toilet. Geen kakkerlakken meer!

Ik wil ook mijn grote vrienden Acda en de Munnik bedanken voor het muzikaal begeleiden van mijn hele reis. Muziek kan veel met je doen en tijdens het reizen kon ik met hun muziek heerlijk wegdromen en zo de vele uren in de bus/trein/boot overbruggen. Natuurlijk werden zij ondersteunt door andere artiesten die een plekje op mijn Ipod hebben bemachtigd, maar zij blijven toch echt mijn nummer 1! Thanks! :)

Ik ben er wel klaar voor om weer naar huis te komen. Lekker weer iedereen zien! Ik heb zin om te hockeyen! Lekker terug naar mijn kamertje in Utrecht! En als zelfs Geerst Wilders zich met Culemborg gaat bemoeien wordt het tijd om terug te komen.. ;) Onderstaand zinnetje vond ik op een pleedeur in een hostel in Vietnam. Ik heb hem onthouden en vind hem enorm passend als ik terug denk aan de afgelopen maanden;

'I have seen more than I remember and remember more than I have seen'.

Thanks iedereen die me heeft gevolgd, vooral voor alle lieve reacties die ik kreeg op alle verhalen. Die zorgde elke keer weer voor een glimlach op mijn gezicht!

Veel liefs en een dikke kus! Tot snel!

Jolise